Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Aktualne wydanie

Polecamy

Obowiązki i odpowiedzialność administratora danych osobowych w świetle rodo

Obowiązki i odpowiedzialność administratora danych osobowych w świetle rodo
 

Tomasz Banyś (red.), Agnieszka Grzelak, Mirosław Gumularz, Katarzyna Witkowska-Nowakowska

Cena: 128,00 zł

Zamów

Polecamy

Mitologia rodo – konfrontacja z najczęstszymi błędami i absurdami

Mitologia rodo – konfrontacja z najczęstszymi błędami i absurdami
 

Aleksandra Zomerska, Robert Brodzik, Michał Kluska

Cena: 128,00 zł

Zamów

Wizerunek i dane pracowników

21-09-2021 Autor: Mirosław Gumularz

Osoba, której dane dotyczą, musi wyrazić zgodę na wykorzystanie jej wizerunku, jednak istnieją od tego wyjątki i taka zgoda nie zawsze jest niezbędna. Spółdzielnia mieszkaniowa jako administrator danych osobowych swoich pracowników może udostępnić treści umów z nimi zawartych, ale tylko pod pewnymi warunkami.

 

Czy na pewno zawsze potrzebna jest zgoda? Czy możliwie jest odwołanie do art. 6 ust. 1 lit. b rodo?

 

UODO w podsumowaniu rocznym za 2020 r. wskazał:

 

Odnosząc się do kwestii rozpowszechniania wizerunku w biuletynie informacyjnym o rynku pracy, Prezes UODO w swoim rozstrzygnięciu przytoczył art. 81 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, który stanowi, że rozpowszechnianie wizerunku wymaga zgody osoby na nim przedstawionej. W przypadku braku wyraźnego zastrzeżenia zezwolenie nie jest wymagane, jeżeli osoba ta otrzymała umówioną zapłatę za pozowanie. Istotną kwestię stanowi problematyka udowodnienia uzyskania zgody od osoby, której wizerunek ma być rozpowszechniany. Prezes UODO w wydawanych decyzjach zawsze podkreśla, że istnienia zgody uprawnionego oraz jej zakresu nie domniemywa się. Skarżony podmiot ma obowiązek wykazać, że uzyskał zgodę uprawnionego na rozpowszechnianie jego wizerunku w oznaczonych warunkach.

 

Czy to oznacza, że zgoda w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. a rodo jest jedyną podstawą przetwarzania danych osobowych w ramach operacji „rozpowszechniania wizerunku”? Wskazany powyżej fragment zdaje się sugerować, że takie jest stanowisko UODO. Przyjęcie takiego poglądu, m.in. wykluczającego możliwość odwołania się do innych przesłanek przetwarzania danych, np. obowiązku administratora czy art. 6 ust. 1 lit. b rodo (wykonanie umowy) – nie byłoby uzasadnione ani w świetle rodo, ani w przepisach prawa autorskiego, co najmniej z następujących względów (dotyczy przede wszystkim możliwości odwołania się do art. 6 ust. 1 lit. b rodo):

  • wbrew przytoczonemu fragmentowi art. 81 ustawy o prawie autorskim (dalej: pr. aut.) nie odwołuje się do pojęcia „zgody”, a zezwolenia;
  • nawet gdyby przyjąć, że termin „zezwolenie” (o którym mowa w art. 81 pr. aut.) jest synonimem „zgody” to nie oznacza, że chodzi o zgodę w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. a rodo (podobnie jak „zgoda” na zabieg medyczny to nie to samo, co zgoda na przetwarzanie danych osobowych w tym celu);
  • w orzecznictwie sądów dopuszcza się wyrażenie „zgody” w rozumieniu art. 81 pr. aut. jako elementu umowy, także zawieranej przy wykorzystaniu wzorca (regulaminu) – zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 19 kwietnia 2016 r., I ACa 1826/15; do takiej umowy znajdą zastosowanie odpowiednio przepisy o udzieleniu licencji;
  • wykluczenie możliwości zawarcia umowy o rozpowszechnianie wizerunku byłoby także sprzeczne z brzmieniem art. 81 ust. 1 zd. 2 pr. aut., który wyraźnie dopuszcza możliwość umówienia się w tym przedmiocie; funkcja tego przepisu sprowadza się do wskazania, jak należy rozstrzygać wątpliwe sytuacje związane z otrzymaniem wynagrodzenia za pozowanie przy jednoczesnym braku przesądzenia, czy możliwe jest rozpowszechnianie wizerunku (norma interpretacyjna – „W braku wyraźnego zastrzeżenia”);
  • z pewnością nie jest tak, jak zdaje się wskazywać przytoczony fragment, że kwestia wynagrodzenia za rozpowszechnianie jest przesądzająca, czy chodzi o zgodę w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. a rodo, czy „umowę” w rozumieniu art. 6 ust. 1 lit. b rodo;
  • należy zwrócić uwagę, że brzmienie art. 81 pr. aut. nie powinno być przesądzające dla UODO także z przyczyn wymienionych w Opinii 5/2019 przez EROD, gdzie wyraźnie wskazano (odwołując się do podobnego problemu zgody marketingowej), że w przypadku gdy przetwarzanie danych osobowych jest objęte zarówno zakresem przedmiotowym rodo, jak i dyrektywy o prywatności i łączności elektronicznej, organy ochrony danych posiadają właściwość do przeprowadzania kontroli podzbiorów przetwarzania podlegających przepisom krajowym transponującym dyrektywę o prywatności i łączności elektronicznej tylko wtedy, gdy prawo krajowe stanowi, że należy to do ich właściwości”, a „Organy ochrony danych są właściwe do egzekwowania RODO”.

[...]

 

Autor jest doktorem nauk prawnych, adiunktem na WSB w Warszawie, a także radcą prawnym w GKK Gumularz Kozik.

_____________________________________________________________________________________________________________________________________

Informacje o cookies © 2019 PRESSCOM Sp. z o.o.