Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Aktualne wydanie

Polecamy

Obowiązki i odpowiedzialność administratora danych osobowych w świetle rodo

Obowiązki i odpowiedzialność administratora danych osobowych w świetle rodo
 

Tomasz Banyś (red.), Agnieszka Grzelak, Mirosław Gumularz, Katarzyna Witkowska-Nowakowska

Cena: 128,00 zł

Zamów

Polecamy

Mitologia rodo – konfrontacja z najczęstszymi błędami i absurdami

Mitologia rodo – konfrontacja z najczęstszymi błędami i absurdami
 

Aleksandra Zomerska, Robert Brodzik, Michał Kluska

Cena: 128,00 zł

Zamów

Europejski hazard online a ochrona prywatności

12-05-2021 Autor: Ilona Kowalska

Hazard online to branża, w której oprócz dostarczania klientom rozrywki trzeba stosować przepisy dotyczące przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz regulacje o ochronie prywatności graczy. Czy to da się połączyć?

 

Z każdym rokiem rynek hazardu online jest większy i bardziej uregulowany. Szacuje się, że przychody z gier online
generowane przez operatorów w całej Unii Europejskiej w 2018 r. wyniosły 22,2 mld euro, a rynek ma wzrosnąć do prawie 30 mld euro do 2022 r. Europa posiada jedną czwartą światowego rynku hazardu online (dane pochodzą z raportu European Gaming & Betting Association, https://tinyurl.com/ep436e4z [dostęp: 21.04.2021]). Ta sama Europa w większości związana jest też postanowieniami rodo wyznaczającymi bardzo wysokie standardy ochrony danych osobowych.

Przetwarzanie danych

Operatorzy, jako administratorzy, masowo przetwarzają dane osobowe swoich klientów, co jest nierozerwalnie związane z charakterem prowadzonej działalności. Jak w większości innych branż tam, gdzie jest to możliwe i zgodne z prawem, dane klientów są profilowane, segmentowane i analizowane. Rozmowy z działami obsługi klienta zarówno te na czatach, jak i infoliniach są nagrywane.

Klient, który chce skorzystać z usług, musi założyć konto na stronie internetowej, podając swoje dane personalne oraz kontaktowe. Aby wpłacić środki finansowe potrzebne do gry, musi użyć jednej z dostępnych na stronie metod płatności. Na prośbę operatora, najczęściej po przekroczeniu określonego pułapu wpłat, klient powinien przedstawić skany swoich dokumentów, np. dowodu tożsamości, wyciągu z konta, dowodu opłacenia rachunku za media w celu potwierdzenia zamieszkiwania pod wskazanym adresem, a nawet (w niektórych jurysdykcjach, szczególnie w Wielkiej Brytanii) dostarczyć dokumenty potwierdzające źródło dochodów. Dane klientów najczęściej przetwarzane są transgranicznie i przechowywane w chmurze.

Właściwe przepisy

System regulacji europejskich w zakresie ochrony danych poszedł w kierunku pełnej harmonizacji oraz ujednolicenia krajowych ram prawnych. Sytuacja wygląda zupełnie inaczej, jeśli chodzi o prawo hazardowe. Inicjatywy regulacyjne zharmonizowania krajowych przepisów dotyczących hazardu w państwach członkowskich UE nie powiodły się. Wśród kilku dokumentów, których przepisy zmierzają do ujednolicenia działalności operatorów hazardowych, największą rolę odegrała rekomendacja Komisji z 14 lipca 2014 r. w sprawie zasad ochrony konsumentów i graczy korzystających z usług hazardowych online i w sprawie ochrony nieletnich przed grami hazardowymi online (2014/474/UE).

Hazard online w Europie (jako usługa o różnych charakterystycznych cechach) jest kontrolowany, organizowany i regulowany prawie wyłącznie na poziomie krajowym. Państwa UE mają autonomię w zakresie organizacji usług hazardowych, jeśli przestrzegają podstawowych swobód ustanowionych na mocy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z wykładnią Trybunału Sprawiedliwości UE. Swoboda świadczenia usług lub zakładania spółki w innym kraju UE jest tutaj szczególnie istotna.

Obowiązki licencyjne operatorów

Większość państw europejskich wymaga uzyskania przez operatora stosownej krajowej licencji lub pozwolenia po to, aby móc prowadzić działalność na rynku hazardowym. Ustawodawstwa poszczególnych krajów w różnym stopniu określają warunki, jakie należy spełnić, żeby uzyskać i utrzymać licencje.

W niektórych jurysdykcjach europejskich, jak np. w Austrii, Francji i na Cyprze, obowiązuje monopol państwowy na urządzanie gier hazardowych przez internet. W Polsce został on wprowadzony w 2017 r. (z wyjątkiem zakładów wzajemnych i loterii promocyjnych). W tym modelu portale, które umożliwiają grę online, są prowadzone przez kontrolowanego przez państwo operatora publicznego lub przez prywatnego operatora wyłonionego w przetargu określonym przez przepisy prawa krajowego. W Polsce monopol państwa na prowadzenie kasyna online powierzono spółce należącej do Skarbu Państwa Totalizator Sportowy sp. z o.o.

W większości Europy państwa decydowały się jednak na wprowadzenie do swoich ustawodawstw przepisów pozwalających na prowadzenie działalności hazardowej pod ścisłym nadzorem państwowym, opierającym się na licencjach przyznawanych po spełnieniu określonych warunków. Uzyskanie i utrzymanie licencji jest zazwyczaj trudnym procesem. Przyczyną są rozbudowane wymagania techniczne dotyczące samej platformy, na której odbywa się dostarczanie usługi (niektóre państwa w ramach kontroli chcą zachować możliwość dostępu do wszystkich danych graczy), lub obszerne regulacje obligujące operatorów do wdrażania rygorystycznych zasad odpowiedzialnej gry chroniących graczy przed uzależnieniem. Te ostatnie w Polsce nie są rozbudowane, ale np. w Wielkiej Brytanii czy Szwecji zobowiązują operatorów do bacznego obserwowania każdego ruchu gracza i analizowania wszystkich dostępnych danych pod kątem tego, czy gracz wykazuje objawy uzależnienia (np. liczne wycofane wpłaty, wpłaty ponad szacowane możliwości finansowe, zachowanie gracza na czacie z obsługą klienta). Uchybienia operatorów w tych zakresach mogą skutkować poważnymi konsekwencjami finansowymi, a nawet utratą licencji. W okresie od marca 2019 r. do marca 2020 r. firmy posiadające brytyjską licencję na świadczenie usług hazardowych zapłaciły łącznie rekordową kwotę 30 mln funtów za różne uchybienia warunkom licencyjnym, w tym za braki w zakresie ochrony graczy przed uzależnieniem.

Powszechną praktyką w wielu krajach jest wydawanie przez organy licencyjne „wytycznych” lub „przewodników”. Informacje te wprowadzają niekiedy nowe dla operatorów obowiązki, z których przestrzegania operatorzy są rozliczani. Nie mają one jednak statusu aktów prawnych, a więc nie mogą stać się podstawą przetwarzania danych z art. 6 ust. 1 lit. c rodo.

Wszystko to sprawia, że praktyczna realizacja wymagań z zakresu ochrony danych w branży gier hazardowych online jest złożona i trudna. Pomocny w dokonywaniu interpretacji zobowiązań może być Kodeks postępowania w zakresie ochrony danych w branży hazardowej online. W czerwcu 2020 r. opublikowało go Europejskie Stowarzyszenie Gier i Zakładów z siedzibą w Brukseli w trybie art. 40 rodo. Właściwym organem nadzorczym kodeksu jest organ ds. ochrony danych na Malcie, który musi formalnie zatwierdzić kodeks, aby stał się prawnie wiążący dla sygnatariuszy. Pewną wskazówką mogą być także dwa przewodniki wydane przez właściwe do spraw wydawania licencji hazardowych organy administracyjne Malty i Wielkiej Brytanii.

 

[...]

 

Autorka jest radcą prawnym, CIPP/E; pełni funkcję DPO w  kilku zagranicznych spółkach z branży hazardowej.

_____________________________________________________________________________________________________________________________________

Informacje o cookies © 2019 PRESSCOM Sp. z o.o.