Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Aktualne wydanie

Polecamy

Ochrona danych osobowych w działach kadr zgodnie z rodo

Ochrona danych osobowych w działach kadr zgodnie z rodo
 

Andrzej Boboli, Mateusz Borkiewicz, Agata Cisowska, Kamila Koszewicz, Grzegorz Leśniewski

Cena: 148,00 zł

Zamów

Polecamy

Realizacja praw osób, których dane dotyczą, na podstawie rodo

Realizacja praw osób, których dane dotyczą, na podstawie rodo
 

Marlena Sakowska-Baryła, Bogdan Fischer

Cena: 128,00 zł

Zamów

IoT – prywatność, bezpieczeństwo i zagrożenia

21-05-2019 Autor: Mariola Więckowska
Główne komponenty IoT

Od inteligentnych samochodów i inteligentnych domów po szereg innych drobnych urządzeń podłączonych do internetu, wszystkie te urządzenie przetwarzają dane o nas. „Inteligentna” technologia ma nam ułatwić życie, jednak może być także wykorzystana do ingerencji w nasze życie prywatne.

 

W dobie internetu rzeczy (ang. Internet of Things, dalej: IoT) mamy wrażenie, że to one nas śledzą i analizują nasze dane. Z pomocą przychodzi sztuczna inteligencja (ang. artificial intelligence – AI) i uczenie maszynowe (ang. machine learning), które wspomagają IoT w analizie naszych danych, podejmowaniu decyzji i wydawaniu poleceń innym urządzeniom. Urządzenia gospodarstwa domowego, z których korzystamy każdego dnia, takie jak lodówki, zmywarki do naczyń, telewizory, kamery, urządzenia do kontroli dzieci, są teraz podłączone do internetu i mogą się komunikować.

Dostawcy usług internetowych mogą łatwo śledzić nasze poczynania za pomocą IoT, nawet jeżeli te urządzenia są używane i skonfigurowane w celu ochrony prywatności.

Urządzenia IoT od zawsze stwarzały zagrożenie dla prywatności. Dziś jednak ze względu na rosnącą skalę ich wykorzystania zagrożenie to staje się jeszcze bardziej istotne. Cyberprzestępcy wykorzystują urządzenia IoT do swoich celów, czego przykładem są ataki DDoS (ang. Distributed denial of Service, rozproszona odmowa usługi) lub szpiegowanie ludzi, np. przez urządzenia monitorujące dzieci.

Artykuł 12 Powszechnej deklaracji praw człowieka z 1948 r. stanowi: „Nikt nie będzie podlegać arbitralnemu wkraczaniu w jego życie prywatne, rodzinę, mieszkanie lub korespondencję, ani też zamachom na jego honor i reputację. Każdy jest uprawniony do ochrony prawnej przed takim wkraczaniem lub takimi zamachami”. Dokument został napisany ponad 70 lat temu i ma na celu ochronę przed naruszeniami prywatności, takimi jak włamanie do czyjegoś domu i kradzież poczty. Obecnie powinniśmy się zastanowić, jak podejść do ochrony prywatności w erze IoT.

Czym jest IoT?

W XX wieku technologia telekomunikacyjna umożliwiła nam prowadzenie rozmów ze sobą na duże odległości za pomocą telefonów. W latach 80. zaczęliśmy łączyć komputery osobiste (PC) z internetem, w czym pomógł nowy protokół HTTP, który pozwolił dzielić się i uzyskiwać dostęp do zasobów i informacji wykraczających poza proste dane głosowe na duże odległości i to naprawdę szybko.

Na początku XXI wieku za pomocą smartfonów (np. Apple iPhone, Samsung) rozpoczęła się generacja mobilna. Umożliwiła ona każdej osobie korzystanie z potęgi internetu na małych mobilnych urządzeniach, których można używać wszędzie. Sukces smartfonów pozwolił na dostrzeżenie potencjału, jaki niesie możliwość podłączenia do internetu innych urządzeń, z których nie tylko możliwe jest przesyłanie, ale także odbieranie danych, np. instrukcji, które urządzenie wykona.

Jednym z pierwszych IoT był automat z napojami Coca-Coli, który był w stanie zgłosić do siedziby głównej, ile butelek coli pozostało w środku i czy były odpowiednio schłodzone.

Od tego czasu dostęp do internetu przestał być ograniczony tylko do komputerów i telefonów komórkowych i zaczęła się historia IoT. W pierwszej fali IoT przekazywał tylko dane. W miarę postępu technologicznego i rozwoju komunikacji między urządzeniami (device-to-device, D2D) i maszynami (machine-to-machine, M2M) znaczenie IoT wzrosło. Obecnie stosowanie IoT jest powszechnym i rosnącym zjawiskiem, które można podzielić na dwa główne obszary:

  • IoT konsumenta – urządzenia będące częścią inteligentnego domu, takie jak lodówki, pralki, ekspresy do kawy, drukarki, termostaty, lodówki, kamery internetowe, zamki do drzwi, żarówki, systemy nadzoru, drony, węzły automatyki domowej zasilane przez konstrukcje sztucznej inteligencji, takie jak Amazon Alexa i Google Assistant, a także urządzenia konsumenckie monitorujące styl życia i zdrowia, np. urządzenia do fitness, smartwatche i urządzenia medyczne oraz wiele innych.
  • IoT biznesu – podzielony na segmenty pod kątem urządzeń, takich jak wykorzystywane w inteligentnych miastach do zarządzania infrastrukturą, liczniki energii elektrycznej, gazu i wody używane przez przedsiębiorstwa użyteczności publicznej oraz urządzenia wykorzystywane w połączonych pojazdach, handlu detalicznym, medycynie, służbie zdrowia, przemyśle, żegludze i rolnictwie oraz innych branżach.

W 2019 r. liczba urządzeń IoT przekroczyła światową populację ludności. Szacuje się, że w 2020 r. ma być podłączonych do sieci nawet 50 mld urządzeń.

Nastała era IoT i na każdym kroku spotykamy te urządzenia. Dzięki wymianie danych z IoT oraz w połączeniu z danymi statystycznymi przy wykorzystaniu m.in. sztucznej inteligencji podejmowane są decyzje, a instrukcje mogą być przesyłane bezpośrednio do urządzeń, np. w celu polepszenia efektywności ich działania. Można zatem stwierdzić, że IoT daje możliwość połączenia świata fizycznego z internetem oraz wchodzenia w interakcję z nim za pośrednictwem cyfrowych urządzeń.

Sprzęt

Sercem IoT są miliardy połączonych ze sobą urządzeń, czujników i elementów wykonawczych, które umożliwiają pobieranie danych, wykonywanie instrukcji, a czasem nawet kontrolę nad środowiskiem, w którym działają. Oprócz łączności sieciowej do przesyłania danych urządzenia te wymagają pewnych podstawowych możliwości przetwarzania i przechowywania danych. To jest zapewniane przez:

  • mikrokontrolery;
  • SoC (ang. System-on-a-Chip), czyli układy scalone zawierające kompletne systemy elektroniczne;
  • bezpośrednio programowalną macierz bramek (ang. Field-Programmable Gate Array – FPGA).

Oprogramowanie osadzone

Oprogramowanie urządzeń IoT często testuje się na ogólnie dostępnych platformach z wbudowanym podstawowym oprogramowaniem, dopiero w późniejszym etapie buduje się specjalistyczne układy i oprogramowanie. Prototypowanie za pomocą tych platform wymaga umiejętności projektowania obwodów, programowania mikrokontrolerów i zrozumienia protokołów komunikacji sprzętowej używanych do łączenia mikrokontrolera z podłączonymi czujnikami i elementami wykonawczymi. Wbudowane programy są często tworzone przy użyciu C++ lub C. Obecnie coraz bardziej popularne do prototypowania i skalowania systemów IoT stają się również Python i JavaScript (dla interfejsów użytkownika i platform).

 

[...]

 

Autorka pracuje w  LexDigital jako Head of Privacy Innovative Technologies; pomaga wykorzystywać i  wdrożyć nowe technologie w  zgodzie z  obowiązującymi zasadami ochrony i  bezpieczeństwa danych osobowych.

 


Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę.


 

« Powrót

_____________________________________________________________________________________________________________________________________

Informacje o cookies © 2019 PRESSCOM Sp. z o.o.